اندازهگیری دبی یکی از مهمترین روشهای پایش عملکرد فنها و شبکههای تهویه در معادن و واحدهای صنعتی است. دبی، حجم هوای عبوری از یک مقطع در مدت زمان مشخص را نشان میدهد و شاخصی مستقیم برای سنجش ظرفیت تهویه محسوب میشود. در معادن زیرزمینی، مقدار دبی در تونلها و جبهههای کاری باید به اندازهای باشد که رقیقسازی گازها، کنترل گرد و غبار و تأمین هوای تنفسی سالم تضمین گردد.
برای اندازهگیری دبی، ابتدا مقطع مناسبی در کانال یا تونل انتخاب میشود و سرعت متوسط هوا در آن مقطع ثبت میگردد. این کار معمولاً با استفاده از ابزارهای اندازهگیری سرعت جریان انجام میشود. سپس با ضرب سرعت متوسط در مساحت مقطع، حجم جریان به دست میآید. تکرار اندازهگیری در نقاط مختلف سطح مقطع و در طول شبکه، امکان تعیین دقیقتر توزیع دبی در شاخههای مختلف سامانه تهویه را فراهم میکند.
اندازهگیری منظم دبی به مهندسان کمک میکند تا عملکرد واقعی فنها را با مقادیر طراحی مقایسه کنند. اگر دبی اندازهگیری شده از مقدار پیشبینی شده کمتر باشد، ممکن است علت آن افزایش مقاومت کانال، نشتی در اتصالات، انسداد جزئی مسیر یا فرسایش پروانه باشد. در چنین حالتی، با اصلاح مسیرها، بازسازی پوشش داخلی، رفع نشتیها یا تنظیم مجدد فن، میتوان ظرفیت تهویه را به سطح مطلوب بازگرداند. در واحدهای صنعتی نیز اندازهگیری دبی برای کنترل سامانههای غبارگیر و تهویه سالنها کاربرد دارد.
ثبت نتایج اندازهگیری دبی در بازههای زمانی مختلف، روند تغییرات شبکه تهویه را نشان میدهد. تحلیل این روندها برای برنامهریزی نگهداری پیشگیرانه، بهینهسازی مصرف انرژی و ارتقای ایمنی محیط کار اهمیت دارد. به این ترتیب، اندازهگیری دبی نه تنها ابزاری برای کنترل لحظهای عملکرد فن، بلکه بخشی از مدیریت هوشمند و بلندمدت سامانه تهویه در معادن و صنایع است.