تعادل فشار یکی از مفاهیم کلیدی در طراحی و بهرهبرداری سامانههای تهویه است و به وضعیتى اشاره دارد که در آن اختلاف فشار بین شاخهها و مناطق مختلف شبکه به گونهای تنظیم شده که جریان هوا در مسیرهای مورد نظر و با مقدار کافی برقرار میماند. در شبکههای پیچیده تهویه معدن یا کارخانه، اگر تعادل فشار به هم بخورد، ممکن است برخی شاخهها بیش از حد هوا دریافت کنند و برخی دیگر با کمبود شدید دبی مواجه شوند. همچنین، در صورت نامتعادل بودن فشار، جریانهای معکوس در تونلها و کانالها به وجود میآید که میتواند گازهای آلاینده را به مناطق حساس هدایت کند.
برای رسیدن به تعادل فشار، ابتدا باید مقاومت هیدرولیکی شاخههای مختلف شبکه به صورت تقریبی محاسبه شود. شاخهای که طول بیشتر، زانوهای متعدد یا مقطع کوچکتری دارد، مقاومت بالاتری خواهد داشت و در نتیجه، دبی کمتری از آن عبور میکند. با مقایسه مقاومت شاخهها و مقدار دبی مورد نیاز در هر مسیر، میتوان تصمیم گرفت در کدام نقاط باید از شیرهای بالانس، صفحات تنظیم یا تغییر در قطر کانال استفاده شود. هدف این است که اختلاف فشار و دبی در شاخهها به گونهای تنظیم شود که استانداردهای تهویه در همه مناطق رعایت گردد.
تعادل فشار در معادن زیرزمینی تأثیر مستقیم بر ایمنی دارد. اگر فشار در برخی نقاط شبکه بسیار پایین باشد، ممکن است درزها و ترکها باعث مکش گازهای ناخواسته از لایههای اطراف شوند. برعکس، فشار بیش از حد در بخشهایی از شبکه میتواند باعث نشت هوا به مناطق مسدود یا غیر فعال گردد. با اندازهگیری دورهای فشار در نقاط کلیدی شبکه و مقایسه آن با مقادیر طراحی، مهندسان میتوانند تشخیص دهند که آیا تعادل فشار حفظ شده یا لازم است تنظیماتی انجام شود. استفاده از فنهای کمکی یا تنظیم سرعت فن اصلی نیز میتواند برای دستیابی به وضعیت متعادل مفید باشد.
در کارخانهها و واحدهای صنعتی، تعادل فشار میان سالنها، اتاقهای تمیز، نواحی آلاینده و محیط بیرون اهمیت دارد. عدم تعادل ممکن است باعث شود هوای آلوده از یک منطقه به مناطق حساس نفوذ کند یا جریان هوا از مسیر طراحیشده منحرف شود. با طراحی مناسب شبکه کانال، نصب تجهیزات تنظیمکننده و اجرای برنامه پایش فشار، میتوان تعادل فشار را در طول زمان حفظ کرد. در نهایت، تعادل فشار نه تنها یک مفهوم فنی، بلکه ابزاری عملی برای تضمین توزیع صحیح هوا، کنترل آلایندهها و حفظ ایمنی در سامانههای تهویه معدن و صنعت است.