فن انتقال گازهای دودکش در سامانههای حرارتی برای جابهجایی گازهای داغ و آلاینده از مبدأ تولید، مانند کورهها و بویلرها، تا دودکش نهایی یا تجهیزات تصفیه به کار میرود. در صنایع معدنی، شیشه و متالورژی، این گازها میتوانند ترکیبی از محصولات احتراق، بخارات مواد اولیه و ذرات ریز باشند که در دماهای بالا در شبکه کانالها جریان مییابند. فن انتقال گازهای دودکش با تأمین فشار منفی مناسب، این جریان را برقرار میکند و از تجمع گاز در محوطه کوره یا بویلر جلوگیری مینماید.
در طراحی فن انتقال گازهای دودکش، پارامترهای مختلفی مانند دمای گاز، مقدار غبار، طول کانالها، تعداد زانوییها، وجود غبارگیرها، برجهای جذب و سایر تجهیزات در نظر گرفته میشود. معمولاً از فنهای سانتریفیوژ پرفشار استفاده میشود که بتوانند بر افت فشار مجموع در کل مسیر غلبه کنند. جنس پروانه و پوسته باید در برابر دما، سایش و احتمال خوردگی مقاوم باشد و مسیر جریان به گونهای شکل داده شود که از رسوب بیش از حد در نقاط حساس جلوگیری گردد.
فن انتقال گازهای دودکش میتواند در ترکیب با غبارگیرهای کیسهای، جداکنندههای چرخشی و برجهای شستوشو کار کند. در این حالت، فن گاز را پس از خروج از کوره یا بویلر، از میان تجهیزات تصفیه عبور داده و سپس به دودکش نهایی میفرستد. در واحدهای معدنی و صنعتی، رعایت استانداردهای زیستمحیطی تنها زمانی ممکن است که طراحی فن، ظرفیت تجهیزات تصفیه و ابعاد دودکش با یکدیگر هماهنگ باشد. هرگونه خطا در انتخاب ظرفیت فن میتواند به کاهش راندمان تصفیه یا ایجاد فشار نامطلوب در محفظه احتراق منجر شود.
نگهداری فن انتقال گازهای دودکش شامل پایش لرزش، کنترل دمای یاتاقانها، بررسی وضعیت پرهها از نظر سایش و فرسایش حرارتی و بازبینی اتصالات کانال در اطراف محل نصب است. گازهای داغ و غبارآلود به تدریج میتوانند باعث کاهش ضخامت پرهها و تغییر شکل مسیر جریان شوند، بنابراین بازرسی داخلی دورهای و تمیزکاری بخشهای حساس ضروری است. ثبت مداوم فشار در نقاط مختلف شبکه و مقایسه آن با مقادیر اولیه طراحی، امکان تشخیص زودهنگام تغییرات در مقاومت سیستم را فراهم میکند. با رعایت این اصول، فن انتقال گازهای دودکش میتواند سالها به عنوان بخش اصلی سامانه تهویه حرارتی، نقش خود را در تأمین ایمنی، پایداری فرآیند و حفاظت از محیط زیست در صنایع معدنی و صنعتی ایفا نماید.