تصفیه هوا در محیطهای معدنی و صنعتی، مکمل سیستم تهویه است و هدف آن کاهش غلظت ذرات معلق، بخارات و گازهای مضر تا حد قابل قبول برای کار طولانیمدت کارکنان است. در حالی که تهویه با جابهجایی هوا، آلودگی را رقیق و جابهجا میکند، تصفیه هوا با کمک فیلترها و تجهیزات غبارگیر، ذرات و بخشی از گازها را از جریان هوا جدا میسازد. ترکیب این دو رویکرد، پایهای برای ایجاد محیطی سالم و پایدار در تونلها، کارگاههای زیرزمینی و سالنهای تولید فراهم میکند.
در معادن زیرزمینی، تصفیه هوا معمولاً با تمرکز بر ذرات غبار ناشی از انفجار، حفاری و بارگیری انجام میشود. سیستمهای غبارگیر که به فنهای موضعی متصل هستند، هوای آلوده را مکش و از میان فیلترها یا واحدهای شستوشوی تر عبور میدهند. ذرات در این تجهیزات جمعآوری شده و هوای پاکتر به جریان تهویه بازگردانده میشود. در کارگاههایی که از مواد شیمیایی یا فرآیندهای ویژه استفاده میشود، ممکن است از فیلترهای مخصوص برای جذب گازها یا بخارات نیز بهره گرفته شود.
در سالنهای صنعتی سطحی، تصفیه هوا با ترکیب فنهای تهویه و فیلترهای نصبشده در مسیر کانالها انجام میشود. در ورودی یا خروجی هوای سالن، فیلترهای مختلف مانند فیلترهای کیسهای، کارتریجی یا رسانهای نصب میشوند که بسته به نوع آلودگی، ذرات را به دام میاندازند. برای کاهش هزینه و افزایش کارایی، طراحی باید به گونهای باشد که افت فشار ناشی از فیلترها با ظرفیت فنها هماهنگ باشد تا جریان هوا کاهش نیابد. نگهداری و تعویض بهموقع فیلترها، بخش مهمی از عملکرد پایدار سیستم تصفیه است.
تصفیه هوا نه تنها برای سلامت کارکنان و رعایت استانداردهای ایمنی ضروری است، بلکه بر عملکرد تجهیزات و کیفیت محصول نیز تأثیر میگذارد. ذرات معلق میتوانند روی سطوح حساس بنشینند، باعث سایش قطعات شوند و حتی در برخی فرآیندها، کیفیت نهایی محصول را کاهش دهند. با طراحی صحیح سیستم تصفیه هوا، انتخاب فنهای مناسب برای غلبه بر افت فشار و اجرای برنامههای منظم نگهداری، میتوان محیطی با هوای پاکتر ایجاد کرد که در آن تهویه و تصفیه در کنار هم، شرایط کاری پایدار و ایمنی را تضمین کنند.