ventilasi muka kerja

Ventilasi muka kerja ialah pengurusan aliran udara yang tertumpu pada kawasan penggalian atau penggerudian di bawah tanah, di mana habuk, gas, haba dan asap boleh terkumpul dengan cepat. Berbanding pengudaraan rangkaian utama yang menggerakkan udara secara menyeluruh, ventilasi muka kerja menekankan penghantaran udara segar terus ke zon operasi dan pengaliran keluar udara tercemar melalui laluan yang terkawal. Ini penting kerana muka kerja sering berada di hujung terowong, cabang sempit, atau terowong buntu, yang secara semula jadi mempunyai pertukaran udara yang lebih lemah.

Amalan lazim untuk ventilasi muka kerja ialah menggunakan kipas setempat bersama duct pengudaraan. Udara segar disalurkan melalui duct hingga hampir ke muka kerja, manakala udara tercemar ditolak ke belakang untuk keluar melalui rangkaian. Kedudukan hujung duct amat kritikal: terlalu jauh akan mengurangkan kesan pencairan, terlalu dekat boleh mengganggu kerja atau menyebabkan pusaran yang mengangkat habuk. Selain itu, keadaan duct seperti kebocoran, kempis, atau selekoh tajam boleh mengurangkan aliran efektif dengan ketara.

Objektif utama ventilasi muka kerja termasuk:

• Mencairkan dan menyingkirkan gas berbahaya yang boleh meningkat semasa kerja penggalian.

• Mengawal habuk respirasi supaya pendedahan pekerja berada pada tahap yang lebih selamat.

• Mengurangkan haba dan kelembapan di zon kerja, terutama apabila jentera beroperasi dalam ruang terhad.

• Memastikan jarak penglihatan dan keselesaan kerja lebih baik, yang menyokong produktiviti dan ketepatan operasi.

Untuk mencapai hasil yang stabil, ventilasi muka kerja memerlukan perancangan kapasiti aliran dan tekanan. Kipas setempat perlu mempunyai tekanan yang cukup untuk mengatasi rintangan duct, termasuk panjang, kekasaran dalaman, sambungan, dan kebocoran. Pada masa yang sama, aliran yang terlalu besar tanpa kawalan boleh meningkatkan turbulens dan mengangkat habuk, menjadikan keadaan kerja lebih buruk. Oleh itu, pelarasan aliran perlu dibuat secara praktikal mengikut keadaan tapak.

Pemantauan bacaan gas dan keadaan habuk di muka kerja membantu menentukan sama ada ventilasi mencukupi. Jika aktiviti berubah, seperti peningkatan kadar penggerudian atau penggunaan bahan letupan, strategi ventilasi mungkin perlu ditingkatkan melalui pemanjangan duct, penambahbaikan pengedapan, atau peningkatan kapasiti kipas. Dengan pengurusan yang teliti, ventilasi muka kerja membantu mewujudkan persekitaran bawah tanah yang lebih selamat dan terkawal, selari dengan keperluan operasi kipas lombong dan sistem pengudaraan keseluruhan.